Neomarxisten, Slachtofferisten, inclusivisten, cultuur-jaloersen, ……

Het probleem is natuurlijk niet dat er mensen zijn die het historische begrip ‘De Gouden Eeuw’ onderuit willen halen. (idem Zwarte Piet, J.P.Coen, M. de Ruijter, etc.) Iedereen mag tenslotte zeggen wat ie wil, niks mis mee.

Nee, het probleem zit bij degenen die niet grondig uitzoeken wie dat nou precies zijn die zoiets willen, wat hun motieven en hun groeps- en persoonlijke belangen zijn. 

Ja, het gaat om inclusiviteit, dat weten we nou wel. Maar is dat het hele plaatje? Boor es wat dieper. De media vooral, die vragen niet door. De intelligentsia spreekt zich niet publiekelijk uit. Sommige historici wel, ja, maar voornamelijk op het historische argument. De argumentatiespecialisten analyseren de drogredeneringen van de ‘inclusivisten’ niet. De politicologen maken geen analyse naar politieke achtergronden en influencers. De psychologen, waar zijn ze? 

Want natuurlijk spelen er ook politieke, bestuurlijke, subsidietechnische, etnische, religieuze en museale belangen die in deze Gouden Eeuw kwestie meeliften. Dat voelt iedere, enigszins doordenker aan, maar durft men dat ook op tv te zeggen? Op straffe van door de cybermob uitgemaakt te worden voor neokoloniaal, racist, nazi, geschiedvervalser, fascist, of vieze…….., inclusief bloederige bedreigingen?

En….,en daar gaat het hier specifiek om, er is nogal wat andersoortige, onderhuidse, heimelijke winst te behalen door de ‘inclusivisten’: speculeren op herstelbetalingen, morele zelfverheffing, klimmen in de eigen tribale pikorde, politieke stemmenwinst, gecamoufleerde reli-reclame, media-concurrentiewinst en het stilletjes luchten van cultuurjaloezie en persoonlijke woede, wrok en rancune. Denk je nu dat ik overdrijf? Ja? Nou good luck met je mensenkennis.

Er sluipt gemakkelijk bewuste en onbewuste Heimelijkheid in de motieven achter de inclusie-argumentatie, vooral in het rascisme- en identiteitsdebat, daar gaat het hier om. Je kan antirascist zijn, antisexist, feminist, veganist, neomarxist, salafist, kapitalist, noem maar op zijn, maar dan wel met een open vizier strijden graag. En eerst op zoek gaan naar je oneigenlijke motieven, jezelf durven ontmaskeren. En niet de gekwetste, verongelijkte slachtofferpartij uithangen maar er openlijk positief en hard tegenaan gaan, zonder bijbedoelingen. En je daarna blootstellen aan een zuiver en evenzeer hard weerwoord, zonder gehuil. Dat is nou eenmaal democratie. Democratie is georganiseerd conflict, zei Spinoza. En wat mij betreft: democratie is een georganiseerd zuiver conflict. Zoveel als mogelijk gezuiverd van de morele verontreinigingen die maar al te vaak aan ons kleven. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *