Menselijke waardigheid, wat is dat?

Iedereen weet wat menselijke Waardigheid is maar als je moet uitleggen wat het eigenlijk is sta je met je mond vol tanden. Er is geen definitie, je kunt het niet meten of tellen of kwalificeren. Zelfs de grote antieke en moderne filosofen en wetgevers laten hun gebitsresten achter in het concept Waardigheid.

En toch is Waardigheid het fundament waarop in onze tijd bv. De Verklaring voor de Rechten van de Mens, Het Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten, het Handvest van de Verenigde Naties, Handvest Europese Grondrechten en allerlei medisch ethische verklaringen, codes en verdragen rust. Hoe komt dat toch? Hoe komt het dat het tijdloze begrip Waardigheid vooraf gaat aan de tijd- en plaatsgebonden Waarden en Normen en de daar weer uit afgeleide rechtsregels?

Kennelijk betreft het hier een kwestie waar het verstand, de Rede niet goed bij kan. Kennelijk betreft het hier een domein waar het gevoel en het ervaren de baas is. Zoals in een gedicht: het zijn woorden die je begrijpt maar de gevoelens die het oproept en die je diep in het hart kunnen raken overvallen je. En dan ‘weet’ je dat je op een waarheid bent gestuit. 

De verpleegster pakt de handen van een demente vrouw en wrijft er over. De soldaat bezoekt de moeder van zijn gevallen maat. De vluchteling deelt zijn water met een vluchtelingenkind. De rechter heeft clementie. De dokter tobt over een euthanasieverzoek.

Waar het lijden en de wanhoop van alle tijden heerst moeten we niet al teveel en te lang blijven denken maar handelen, dwz. de Waardigheid omarmen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *