Weeklog 49: Dom, Kwaadaardig of Calculerend Behoudend

Buiten de eigen ‘bubble’ vormt politiek veelal geen onderwerp meer voor een zinvolle serieuze discussie met anderen. Onder politiek versta ik dan zo ongeveer alle maatschappelijke onderwerpen waarover je verschillende opinies kunt hebben.

Over welk onderwerp dan ook is sprake van radicaal tegenover elkaar staande groepen (vaak beter te kenschetsen als: stammen), met twijfelende tussengroepen, die de neiging hebben naar de ene of andere kant over te hellen. Deze harde polarisatie vormt een ernstige bedreiging voor de op Westerse leest geschoeide democratische Rechtsstaten. En als u de lijst van 196 landen, die lid zijn van de VN, doorloopt kunt u constateren dat er op de wereld nog maar relatief weinig goed functionerende democratische Rechtsstaten bestaan.     

Je kunt de ‘stammen’ op verschillende wijzen kenschetsen:

  1. De wrokkigen. Ze ervaren dagelijks hun feitelijke ongelijkheid in een wereld die de overmatig (althans formeel) de nadruk legt op gelijkheid. Hun maatschappelijk positie leidt tot voortdurende  wraakgevoelens jegens de overheid en andere burgers. Hiertoe behoren ook vele burgers uit grote etnische groepen.
  2. De libertijnen. Ze staan voor absolute individuele vrijheid zonder enige sturing door overheden en steunen (met geld of actie) de afbraak van de bestaande maatschappelijke orde, op welk terrein dan ook, zelfs tijdens deze Corona pandemie. Je treft ze aan onder de superrijken, maar ook in intellectuele (meestal goed verdienende) kringen en onder laaggeschoolde jongeren.
  3. De arrogant individueel egocentrisch identitairen (dit vind ik..), meestal niet eens laag opgeleid. Emotioneel agressieve bestrijders van wetenschappelijke kennis (gebaseerd op feiten) en maatschappelijke ervaring. Anti-vaxxers, ontkenners van klimaatverandering, veganisten,  noem maar op.
  4. De morele absolutisten die al hun oordelen toetsen aan hoe de wereld zou moeten zijn en die iedere werkelijkheid, geschiedenis en wetenschap afwijzen die niet aan hun ‘kritische theorie ‘ voldoet. Je vindt ze in al die vele anti-groepen, waaronder fanatieke atheïsten.
  5. De machtszoekers, zoals Baudet cum suis en zelfs reguliere politici, die pogen via die stammen hun persoonlijke doeleinden te realiseren door bovengenoemde groepen als aanhang te mobiliseren.. 

Binnen deze groepen treft je heel veel ‘sociale’ meelopers aan, maar ook volgers-beluste Vloggers en – YouTubers, voor wie de onderwerpen minder ter zake doen dan de aandacht en dus de inkomsten.

En dan hebben we het nog niet gehad over de enorme criminele onderwereld in Nederland, economisch opererend in de bovenwereld, naar schatting 10-15% van onze economie. Gewetenloze profiteurs met hun grof betaalde bovengrondse helpers, in het klein en het groot. Van drugshandel, cybercrime, onroerend goed handel tot grootschalige oplichting. 

Met betrekking tot deze groepen kun je mijns inziens spreken van een maatschappelijke kwaadaardige inslag (en natuurlijk voor een deel pure domheid). Eigenlijk kun je beter maar niet met hen in discussie gaan over wat dan ook, kwaadaardigheid en domheid vormen geen basis voor welke gesprek dan ook. Juist deze groepen zouden geen dagelijks voer voor reguliere politici en de maatschappelijke media horen te zijn, ze hebben immers hun eigen onderlinge kanalen wel. Ze willen allemaal aandacht, maar ze verdienen onze aandacht absoluut niet, want ze willen helemaal geen zinvolle discussie. Kritische opmerkingen over hun absolute gelijk leidt onmiddellijk tot de kreet ‘demonisering’, waar ze overigens zelf uiterst goed raad mee weten. Ze wisselen moeiteloos tussen hun rollen als aanklager, rechter, slachtoffer en pseudo-journalistiek verslaggever.

Het bedreigende is dat tegen deze relatief kleine maatschappelijke groeperingen veel grotere calculerende behoudende groepen burgers aanleunen die zich in hun belangen bedreigd voelen:

  • Ouderen die zich bedreigd voelen in baanzekerheid, inkomen, pensioen, gezondheidszorg en oudedagsvoorzieningen;
  • De lager betaalde beroepsgroepen als verplegenden, onderwijzers, politieagenten die dagelijks moeten vechten tegen de beleidsluimen van de bureaucratische piramides waarbinnen ze moeten werken;
  • Kleinere ondernemers (waaronder de Boeren) die zich dagelijks zorgen maken om het voortbestaan van hun bedrijf;
  • Het circuit van makelaars, advocaten, fiscalisten, lobbyisten e.d die een dikke boterham verdienen aan het voortdurend opzoeken van de randen van de wet en daardoor de gemeenschap ondermijnen.
  • Managers van grotere ondernemingen die vechten tegen welke vorm van nieuwe regelgeving ook om de winstgevendheid van hun onderneming ten behoeve van hun aandeelhouders (hun salarisbazen) te waarborgen.

Het overgrote deel van bovenstaande groepen bevindt zich in het rechtse spectrum van de politiek (VVD, CDA, en rechtser). Ze vormen een kleine meerderheid binnen het aantal kiesgerechtigden. Het zijn de Brexiteers in Engeland en de Republikeinse kiezers in Amerika (ook al stemdevan hen een deel niet op Trump). En daar ligt het grote gevaar voor de democratische rechtsstaat. Een 50/50 verdeeld maatschappelijk moeras, een modderpoel van gebrek aan adequate politieke sturing en een op veel fronten falende bestuurstechnocratische overheidsbureaucratie.

En dat in een situatie waarin de Corona pandemie niet eens de grootste externe maatschappelijke bedreiging vormt. De echte reeds acute bedreiging vormt onze radicaal veranderende ecologische leefomgeving.

De maatschappelijke situatie lijkt net zo instabiel en chaotisch te worden als het interbellum (1920-1940) tussen de twee Wereldoorlogen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *