Woke en Woorden

Via ‘Woke’ acties moeten we allemaal wakker worden, ons bewust worden van ons eigen discriminatieve denken en handelen. Van onze eigen gedragingen waarbij we als witte mensen bijvoorbeeld discrimineren naar huidkleur, geslacht, etnische achtergrond en  seksuele voorkeur. Waarbij we ons bewust moeten worden van onze koloniale – en patriarchale geschiedenis en daarvoor alsnog verantwoording moeten afleggen.

Over discriminatie en racisme schreef ik eerder twee artikelen (link). Over de ´Woke’ acties nog niet. Ik heb daar geen enkel probleem mee, zolang ze niet op rellen, vernieling en plundering uitdraaien. Maar zoals bij soortgelijke maatschappelijke acties, vraag ik me af hoe effectief deze zijn. Behalve enige demonstraties in de buitenlucht, lopen de acties vooral via Internet. In mijn beleving een uiterst passief actiemiddel. Want het is iets te gemakkelijk om het woke-geloof te belijden via enige getypte woorden van bijval. Je hoort er dan wel bij, maar je hoeft er verder niets voor te doen.

Verder zie ik dat veel van die internet acties zich concentreren op het fanatiek tot stand brengen van censuur via internetzwermen en virtuele heksenprocessen. Wat anderen niet meer mogen denken, zeggen, schrijven of onderwijzen. Wie goed is of slecht. Wie uit de geschiedenis moet worden verwijderd (Note bene: Woodrow Wilson, de grondlegger van de Verenigde Naties, de Volkenbond in de jaren twintig). Een materiele maar vooral virtuele beeldenstorm, zoal in België en Nederland in de 16e eeuw en Byzantium in de 7e eeuw.

Wie censuur predikt, zal onvrijheid oogsten. Maar precies omgekeerd aan de verwachting. Zie in het verleden het Duitsland van Hitler, het Rusland van Stalin. Zie alle autoritaire ontwikkelingen om ons heen in de Oost Europese landen, Turkije, Rusland etc.  en in Amerika en China.

Effectieve Woke acties vereisen geen censuur. Dat gaat alleen maar over de vorm en de woorden. Ze vereisen goed georganiseerde maatschappelijke acties met concrete doelen en eisen. Binnen de Gemeenten en de Provincies, binnen de maatschappelijke organisaties en politieke partijen en richting het parlement. En dat is domweg heel veel ondankbaar werk en duurt jaren. Kijk naar de arbeidersbewegingen in het begin van de twintigste eeuw. De gevestigde maatschappelijke- en economische machtsorde krijg je niet echt in beweging via internet, behalve voor de vorm. Behalve via goedkope belijdenissen met de mond, via een incidentele persverklaring of advertentie, of een weggehaald beeld. En via zelfcensuur. Want ieder bedrijf dat wat aan de Woke generatie wil verdienen houdt zichzelf wel in, is opperst voorzichtig met reclame-uitingen.

Ik ben bang dat dit weer de zoveelste kortdurende ‘rave’ zal worden, wegens gebrek aan tijd en werk van drukbezette momentane activisten. Maar die censuur, daar zit ik wel over in en over de ´newspeak´ die van ons allen vereist wordt.  Puur Orwelliaans. All these little internetbrothers are watching you.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *