De vijanden van de vrije wetenschap (5): het bedrijfsleven

Naast de belemmerende factoren om van empirische wetenschap een ‘wetenschappelijke politiek’ te maken, te weten:

  • factoren die binnen de wetenschap zelf liggen;
  • door de media worden veroorzaakt;

zijn het de technologie-ondernemers en de grote industrieën, de financiële wereld, de overheden en de politieke partijen, welke de empirische wetenschappers blokkeren om als nieuwe speler in het politieke machtsveld te komen.

Allereerst over technologie-ondernemers en de grote industrieën. In principe kunnen alle repetitieve cognitieve processen gedigitaliseerd en alle machine handelingen gerobotiseerd worden. Dat betekent dat een zeer groot gedeelte van de administratieve/bureaucratische wereld en de handgestuurde machinewereld zal verdwijnen (of al verdwenen is). Deze stille revolutie heeft een ongekende en onomkeerbare impact op de samenleving. Veel hightech Software-ontwikkelaars, die slimme algoritmes en robot-machines mogelijk maken, worden ‘opgekocht’ door headhunters en kapitaal-investeerders welke hun creaties als intellectueel eigendom verwerven en in de markt zetten met behulp van marketeers en politieke lobbyisten.

Laten we niet vergeten dat deze hightech programmeurs veelal opgeleid zijn op de universiteiten voor Technische Wetenschappen (Informatica, AI, robotica, biotech, ed.), maar dat de basis van die technische wetenschappen ligt in de ‘exacte wetenschappen’: natuurkunde, chemie en biologie plus wiskunde (bijv. quantummechanica, quantumchemie, quantumbiologie). Die tech- en exacte wetenschappers investeren hun dure opleiding in kennis en vaardigheden. Maar het zijn geen kapitaalinvesteerders en ze hebben als kennisinvesteerders wel gezag maar geen economische en politieke macht. Maar al te vaak verkopen ze hun innovatieve kennis en patenten (of zichzelf) aan tech-kapitalisten, voor veel geld om vervolgens contractmatig en juridisch gemuilkorfd te worden door bijvoorbeeld farmaceutische, biotechnische, voedsel- en informatietech-industrieën.

De financiële wereld. Voor dit onderdeel verwijs ik graag naar het stuk van econoom Jack Pheifer op dit blog (link) waarin hij uiteenzet hoe groot de wanverhouding is tussen de wereldgeldhandel en de gewone wereldhandel, met als gevolg dat economieën gegijzeld worden door de internationale ‘virtuele geldhandel’. De financiële transacties van die moderne geldhandel steunen volledig op zeer geavanceerde elektronische technologie.

Een klein voorbeeld dat u wellicht kent is dat kleine beursschommelingen in een splitsecond ten gelde kunnen worden gemaakt. Maar het zijn de tech-wetenschappers, die deze geldhandelsoftware over alle landgrenzen heen bouwden, maar niet beheren of in de giga-winsten ervan delen. De invloed die de elektronisch gestuurde mondiale geldhandel heeft op de gewone economieën en dus op de gewone burgerwerknemers is alomvattend. En ergens in dit schimmig anonieme systeem zitten u en ik opgesloten.

Nogmaals, niet vergeten: dit het gevolg is van de kennis en technologie ontwikkeling die uit de wetenschappelijke wereld komt. Zou het daarom niet redelijk zijn dat wetenschappers een flinke stem en verantwoordelijkheid zouden moeten krijgen bij het ontwikkelen, aansturen, beheren en wettelijk controleren van hun ‘kennisproduct’? GM=KI+GI+AI ! Echter binnen de cultuur van Financiële Markt-spelers en de cultuur van de bancaire sector zal men blijvend innovatieve tech-wetenschappers nodig hebben maar zeker geen ‘stemrecht’ willen toestaan. 

Bottom line: tech-ondernemers en tech-geldschieters en geldhandelaren houden van (tech) wetenschappers maar dan wel in hun data-economie. Zouden deze wetenschappers hun huid niet duurder moeten verkopen, niet voor geld maar voor ‘wetenschappelijk politieke macht’? Zouden we niet meer moeten streven naar niet alleen meer economische gelijkheid maar ook naar kennisgelijkheid? Zou de huidige ongewenste economische, sociale, etnische, gender-ongelijkheid daar niet bij gebaat zijn? Ik denk het wel.

In het laatste deel van deze serie bespreek ik de rol van de overheid en de politieke partijen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *