Komende economische crisis: regelrechte ramp voor jongeren

Er zal nog lang geen sprake zijn van een nieuw ‘normaal’. Door de Corona pandemie, over de afloop waarvan we de komende maanden nog geen enkele zekerheid zullen hebben, krijgen we te maken met wat je gerust de moeder van alle economische crises van de afgelopen 150 jaar zult kunnen noemen. In Engeland spreken ze zelfs over de afgelopen 300 jaar.

Weinig politici spreken zich er al over uit. Ook economen durven hun echte inschattingen niet publiek te maken. De bevolking moet je immers midden in de pandemie niet ook nog eens angst aanjagen over een te verwachten zwart economisch gat. Een rondgang van de NRC langs economen schetste echter een eerste economisch beeld van de komende vijf jaar (zie artikel).

Het optimisme over een nieuwe groene toekomst, door de overheid bij bedrijven via gevraagde steunmaatregelen af te dwingen, lijkt niet gerechtvaardigd. De olieprijs en de prijs voor steenkool en andere grondstoffen  staan op een absoluut dieptepunt. Zonnepanelen en windenergie zijn zonder zware subsidies nu helemaal niet rendabel meer. Overheden wereldwijd zullen zich richten op het overeind houden van bedrijven en werkgelegenheid. De onvoorstelbare bedragen die overheden nu lenen zullen de komende jaren niet meer beschikbaar zijn voor klimaat projecten.

De kans lijkt klein dat bedrijven uit eigener beweging in klimaatmaatregelen zullen investeren. De allesoverheersende wereldwijde financiële markten zullen ieder beursgenoteerd bedrijf afstraffen dat zich niet volledig op herstel van de pré-corona winstniveaus richt. Datzelfde zal gelden voor kleinere bedrijven die worden gefinancierd door het opnieuw qua buffers inmiddels weer sterk verzwakkende bankwezen (zie bericht over verlies ABN-Amro van 13 mei).

De oplopende werkloosheid treft nu al de werkenden met flexcontracten en ZZP’ers. Zelfstandige ondernemers zonder technische of specialistische (hoge opleiding vereisende) zakelijke vaardigheden zullen nauwelijks nog werk kunnen verwerven. Alle ZZP dienstverlening die als overbodige luxe kan worden gekwalificeerd (creatief, sociaal) zal wegvallen. Dat zien we nu al in de complete kaalslag van de cultuursector. Zelfs de politiek doet daar nu al aan mee (Noord-Brabant’s nieuwe provinciale bestuurders : carnaval is ook cultuur…).

Voor de leeftijdsgroep 18-30 jarigen echter, zullen de komende jaren economisch pas echt een ramp worden. Economen spreken nu al van een verloren generatie. Ze verwijzen daarbij naar de situatie van begin jaren tachtig (zeer hoge inflatie – meer dan 10% per jaar!, economische stagnatie en grote werkloosheid). Toen konden hoog opgeleide jongeren ook jarenlang geen werk op hun eigen niveau vinden.

Deze groep zal zich qua toekomstverwachtingen psychologisch en ideologisch /filosofisch (!) volledig moeten heroriënteren. Van de politiek mogen we eisen dat deze groep niet aan zijn volstrekt onvoorspelbare lot wordt overgelaten.

(Zie vervolg)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *