Geld- en Informatiehandel: de staart van de hond

De wereldwijd elektronisch geïntegreerde Financiële Markten hebben een vele malen grotere omvang dan de totale wereldeconomie. De dagelijkse handel in digitale bezitspapiertjes (aandelen, obligaties, valuta, grondstoffen etc.) staat reeds vele jaren in geen enkele verhouding meer tot de echte economische wereld waarin spullen worden gemaakt /verhandeld en diensten geleverd. Je kunt de Financiële Markten dus rustig betitelen als de volcontinue handel in Geld.

Reagerend op de voortdurende stroom nieuwsberichten en opgejaagd door beleggingsadviseurs en beurshandelaren (die meer geld verdienen naar mate ze voor klanten meer koop- of verkooptransacties doen) schommelt dagelijks de waarde van al die digitale waardepapiertjes. Eigenaren volgen dagelijks begerig hun mogelijke winsten en nagelbijtend hun eventuele verliezen. Net zo verslavend als gokken.

Vanaf de jaren tachtig werden wereldwijd de financiële markten stap voor stap geliberaliseerd en tot één geïntegreerd anoniem handelssysteem gemaakt. Veertig jaar later gijzelen deze markten feitelijk de landen en hun burgers. Die geldhandel bepaalt tegenwoordig grotendeels het wel en wee van de gewone economie.

Bedrijven die niet dag en nacht bezig zijn hun winst per aandeel te verhogen, worden afgestraft met lagere beurskoersen. De beurskoers is de ultieme prestatie-maatstaf voor managers. Het reduceerde via eindeloze rondes winst-gedreven kostenbesparingen burgers tot ‘human resources’, die zo flexibel mogelijk ingezet en weggezet moesten kunnen worden. We hebben kunnen zien hoe gemakkelijk in de Verenigde Staten in slechts enkele weken 36 mln. burgers werkloos werden. De burger als loonslaaf.

Nationale regeringen die niet in de pas lopen met de winsteisen van de financiële markten (belastingregime, bedrijfssubsidies, nationale wetgeving) kunnen rekenen op minder grote bedrijven in hun land, hogere kosten van staatsleningen en verzwakking van hun valuta.

Inmiddels waren we al voor de Corona uitbraak in een uiterst vreemde economische situatie verzeild geraakt:      

  • Er was ontzettend veel geld in omloop, maar dat werd al jaren nauwelijks meer in de echte economie geïnvesteerd. Winsten van bedrijven werden door opkoop van eigen aandelen zo belastingvrij mogelijk aan de geldhandelaren uitgekeerd.
  • De rente is wereldwijd ongeveer 0%. Je kunt dus met geleend geld zonder kosten nog meer winstgevende geldhandel bedrijven.
  • Ook de huizenmarkt begon inmiddels te globaliseren met geldhandelaren die hele blokken woningen kopen en weer verhandelen, bijvoorbeeld in Rotterdam en in Lissabon.

De Corona pandemie zorgde voor extra vreemde geldhandel verschijnselen:

  • Negatieve olieprijzen (geld toekrijgen als je olie koopt);
  • Extra koersdalingen voor bedrijven die er niet in slagen steun van overheden te krijgen;
  • Hogere rentes voor geldleningen aan landen die bedrijven onvoldoende steunen.

In de afgelopen jaren hebben ook andere type bedrijven de enorme winstgevendheid van handel in digitale bezitspapiertjes- en transacties ontdekt, volstrekt vergelijkbaar met de geldhandel:

  • Eigenaren van patenten, octrooien en software: licentie bedragen per product; dat gaat zelfs zover dat bijvoorbeeld de grote internationale Farmabedrijven hun winst vooral maken door het uitmelken van hun patenten en licenties en zelfs nauwelijks meer geneesmiddelen produceren;
  • Eigenaren zoekmachines en sociale media: advertentie-bedrag per click bij opbod;
  • Eigenaren wereldwijde distributiesystemen, zoals AirBnB, Booking, Uber: provisie per transactie.

Ook in deze digitale papierhandel wordt nauwelijks iets in de echte wereld geproduceerd, maar slechts informatie verhandeld. Vanuit de echte economie: de klant, de hotels, de consumenten, de restaurants, de bedrijven, de fabrieken betalen voor die informatie.

Wij gewone werkende burgers (ondernemers, werkenden, bestuurders) in een natiestaat zijn zo langzamerhand inderdaad de hond geworden, waarmee de staart kwispelt ( … the tail that wags the dog). We worden allen anoniem feitelijk bestuurd door mensen achter beeldschermen vol getalletjes, gedreven door pure amorele hebzucht.

Dat zal door de Corona crisis zeker zo blijven, daarvoor zijn bezitsbelangen wereldwijd te machtig met elkaar verbonden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *