De jonge generatie gaat de prijs betalen…..

De burgers van de jongere generatie zijn bepaald niet te benijden. De Corona- pandemie haalt hun leven en hun verwachtingspatronen voor de toekomst compleet onderuit.

Ze kwamen na 1990 ter wereld en groeiden op in een relatief vredige welvarende periode van economische liberalisering / privatisering en culturele individualisering. In kleine gezinnen werden ze al onderhandelend als kleine individuutjes opgevoed. Ze werden aangemoedigd om een zo hoog mogelijk theoretisch opleidingsniveau te halen – ambachtelijke beroepsopleidingen waren voor veel ambitieuze ouders niet goed genoeg. Ze waren de eerste jonge supergebruikers van smartphones, die een aanzienlijk deel hun leven gingen beleven in een virtuele wereld van internetvrienden en contacten.

Ze maakten al vroeg in hun leven de eerste echt grote economische crisis sedert de jaren dertig mee: de financiële crisis van 2008 en werden daardoor, ondanks een hoog opleidingsniveau, direct persoonlijk geconfronteerd met:

  • de grootschalige flexibilisering van de arbeidsmarkt in Nederland;
  • het enorme bezuinigingsprogramma van het kabinet Rutte 2, waardoor met name de studiefinanciering, de woonmogelijkheden en de sociale vangnetten voor jongeren wegvielen.

De mede door het kapitalisme en -economisch liberalisme gecreëerde ideaal van het succesvolle authentieke individu had grote invloed op deze generatie:

  • Je kunt en moet je eigen leven zelf vormgeven op basis van je individuele eigenheid.
  • Iedereen kan succesvol zijn. Je moet jezelf als persoon marketen. Als je dat niet lukt, ligt dat aan jezelf.
  • Succes wordt gedefinieerd in termen van:
    • Roem en aandacht (aantal internetcontacten, -volgers en -likes);
    • Een goede status in je sociale netwerken;
    • Je unieke ervaringen en belevenissen;
    • Je eerste echte leuke baan en een goed beginnende werkcarrière;
    • Zelf al ondernemend een innovatief bedrijfje opbouwen;
    • En zo ook nog veel geld verdienen etc.
  • In je jonge jaren moet je studeren, netwerken opbouwen, vrijwilligerswerk doen, wereldwijd brede ervaring verwerven én werken voor extra luxe.
  • Je moet enthousiast, extravert zijn, er goed uitzien, gezond eten en sportief zijn en mindfull spiritueel geïnspireerd.
  • Intieme relaties moeten op en top aan het romantisch ideaal voldoen en moeten 100% passen, want single zijn is een prima alternatief.
  • Je moet je mogelijkheden en kansen niet beperken door spaarzaamheid; geld lenen is volstrekt normaal voor jonge mensen met veel capaciteiten.
  • De kern van je maatschappelijk burgerschap is vrijheid, gelijkheid en vooral onderlinge concurrentie.

Maar wat was de realiteit?

  • Succes was slechts weggelegd voor weinigen (de top van een piramide is altijd smal) en meestal afhankelijk van toeval en gelukkige omstandigheden.
  • Gedreven door bezuinigingsdrift beschouwden politici studenten als kleine ondernemers, die voor hun studie zelf maar veel geld moesten lenen, welke uit hun later goed betaalde banen prima konden worden terugbetaald.
  • Maatschappelijk werden steeds hogere werkeisen gesteld ten aanzien van opleiding en een uitdijend aantal formele diploma’s.
  • Ondanks een CV met soms meerdere studies, bijbaantjes, brede ervaringen, goede internet profielen, en persoonlijke marketing werden velen door de veranderde arbeidsmarkt gedwongen via vele onbetaalde stages gratis arbeid aan bedrijven te leveren.
  • De eerste echte banen konden vaak alleen via flexcontracten worden bereikt.
  • Hun woonmogelijkheden zijn de laatste jaren dramatisch verslechterd. Sedert Minister Blok (VVD) in 2015 de woningbouwverenigingen afkneep en commerciële beleggers de ruimte gaf in de huursector, kan deze generatie de huur van een woning nauwelijks meer betalen. De tezelfdertijd verlaagde norm voor het minimum aantal m2 per woning drukte jongeren in piepkleine studio’s. Feitelijk wonen ze in de Randstad grotendeels in de Horeca.
  • Een enorme carrière-druk vooral op jonge vrouwen en het wegvallen van de traditionele verantwoordelijkheden van jonge mannen.
  • Een groot aantal (stilletjes) wanhopig zoekende singles én een groeiend aantal partnerscheidingen.
  • Burn-out en depressie als reactie op de hoge eisen aan zichzelf en te weinig gehoopte successen.
  • Een doorgeslagen identitair moreel hoogstaand gelijkheids-denken, welke een slachtoffer cultuur creëerde, waarin zelfs taal gecensureerd diende te worden om ‘onveiligheid’ te kunnen mijden.   
  • Jongeren beleefden feitelijk een vorm van verlengde pubertijd, die gezinsvorming en maatschappelijke verantwoordelijkheid soms tot ver voorbij het dertigste levensjaar schoof.

De huidige jongvolwassenen hebben in de nieuwe economische crisis niet alleen economisch, maar ook sociaal-psychologisch een dramatisch zwakke positie. Het ontbreekt hen als gevolg van opvoeding en cultuur aan maatschappelijke weerbaarheid. En zij zijn ook nog eens de generatie die, in een wereldwijd groeiend autoritair politiek klimaat en een gebrek aan internationale samenwerking, hun hele leven geconfronteerd zullen worden met de gevolgen van het grootschalig vernietigen door hun voorgangers van het aardse leefmilieu.

(Zie vervolg)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *